کرامت یزدانی

کرامت یزدانی (اشک) در متنی ویرایش‌نشده از کتاب «ترکش‌های رد صلاحیت‌شده» به ۲۳ اسفند ۱۳۶۳ اشاره کرده است.

به گزارش پیام خبر- کرامت یزدانی: باید کشیده و چشیده باشی طعم این دلتنگی را؛ تا بدانی که دلتنگ بودن، چه طعمی دارد و چگونه باید وقت و بی وقت و گاه و بی گاه، دلتنگ شوی. حسی غریب از رگ و عصب های دلت آرام آرام پخش شود همه جای تنت و بعد زل بزنی به جایی؛ و مرور کنی خاطرات بی شمار ترک خورده ای را که هیچ گاه میل به کُهنه شدن نداشته باشند...!

و این هم خودش شاید راز و رمزی مبهم باشد در عالم شور انگیز رفاقت که داغ ها و یادها در این وادی، کهنگی نشناسند و بلکه روز به روز، تر و تازه تر بنماید...!

چه آنکه انگار همین دیروز با شهید محمدعلی حسینی بودیم و از هر جا سخنی می گفتیم و چه آرزوهایی که نداشتیم...!

بله، باید کشیده و چشیده باشی تا بدانی  آن روزها بر بچه های این خاک چه گذشت و چگونه و با چه معیارهایی برخی ها گلچین شدند...!

محمدعلی حسینی، در روز بیست و سوم اسفند ۱۳۶۳ حدودا در ساعت ۱۰ و سی دقیقه صبح با اصابت تیر به شقیقه سمت راستش به شهادت رسید. الان  نزدیک به سی و  چند سال  از آن لحظه می گذرد. گاهی دلتنگش می شوم. عکسش را می نگرم. گویا هیچ گاه بنا بر پیر شدن و کهنه شدن ندارد. در همین قاب و تصویر نوجوانی اش مانده است. نوجوانی که هنوز مویی بر پشت لبش نروییده بود و خنده روی گونه اش چال و گُل می انداخت. این ما هستیم که پیر شدیم و سخت بر ما می گذرد! خوش به حال شهدا!

دوری دوستان بسیار سخت است. دلتنگی امانم را بریده است!. آه! چه سخت می گذرد بر من! چه سخت می گذرد بر من! چه سخت می گذرد بر من!

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 2 =

اخبار ویژه کرونا

آخرین اخبار

فرهنگ، هنر و ادب

گفتگو و تحلیل