غدیر تجلی اراده خداوند و نقطه عطفی در تاریخ بشریت است

الحمدلله الذی جعلنا من‌المتمسکین به ولایت امیرالمومنین علی ‌بن ‌ابی‌طالب علیه‌السلام غدیر تجلی اراده خداوند و نقطه عطفی در تاریخ بشریت است. غدیر یک مکان محدود نیست، بلکه بی‌منتها و جاودانه است. زنجیره تداوم ایمان، وجدان پاک هستی و نبض حیات حقیقت است. زهی سعادت که با غدیر آشناییم و به آن مهر می‌ورزیم و در سایه‌سار نخل ولایت، نفسی تازه می‌کنیم و در تداوم پیمودن راه حق به افق‌های روشن دوردست چشم می‌دوزیم.غدیر نه‌ برکه‌ای که دریایی است خروشنده، آسمانی‌ است پر ستاره، تأکیدی‌ است بر حقانیت حقیقت مطلق، مظهری است بر قداست حق‌، دنیایی است به گستردگی قلب‌های حق‌طلب و فضایی است سرشار از ترنم ایمان. ما با غدیر زنده‌ایم و از دریای بیکرانه‌ای که در غدیر از فراز دست رسول صلی‌الله علیه و آله بر سرزمین بشریت جاری شد، طراوت و روشنایی می‌گیریم و دست تولّی به دامن خورشید می‌زنیم. غدیر خم در بین راه دو شهر بزرگ دنیای اسلام یعنی مکه و مدینه قرار دارد که در زمان پیامبر گرامی اسلام کاروان های حج در آنجا از هم جدا می شدند و هر کاروان به سرزمین خود می رفت. در خصوص علت نامگذاری این مکان به غدیر خم احتمالاتی مطرح است که از آن جمله می توان گفت به دلیل آب و هوای این منطقه به نام غدیر خم معروف بوده است و پیامبر گرامی اسلام در مسیر بازگشت از مکه و در حجج الوداع در غدیر خم حضرت علی (ع) را امام، وصی و جانشین خود به مردم معرفی کرد. واقعه غدیر صرفا نام یک سرزمین نیست بلکه یک تفکر است و نشانه ای از تداوم خط نبوت می باشد. غدیر روز اکمال دین، اطعام نعمت و روز خوشنودی خداوند است پیامبر گرامی اسلام بعد از پایان حج شهر مکه را به سمت مدینه ترک کرد و به امر خدا در واقعه غدیر خم که مصادف با هجدهم ذی الحجه بود در مکانی به نام غدیر خم مردم را گردهم آورد و خطاب به مردم با صدای بلند فرمودند ستایش از آن خداست، از او یاری می خواهیم و به او ایمان داریم و بر او توکل می کنیم و از شر نفس های خویش و بدی کردارهایمان به خدایی پناه می بریم که جز او برای گمراهان هادی و راهنما نیست، خدایی که هر کس را هدایت کرد برای او گمراه کننده ای نیست. گواهی می دهیم که خدایی جز او نیست و محمد بنده خدا و فرستاده او است. حضرت علی (علیه‏ السلام) شهامت جهاد اکبر را با شجاعت جهاد اصغر به هم آمیخت و سلحشوری پیکارهای مصاف اسلام و کفر را به خود اختصاص داد و در دوران نوجوانی سران و صنادیدِ عرب را به خاک افکند و شاخ شاخمداران قبایل را در هم شکست چنان‏که خودش در این باره فرمود: أنا وَضَعْتُ فى الصِغَر بکَلاکِلِ العَرَب و کَسَرْتُ نَواجِمَ قُرونِ ربیعةَ و مُضَر.. خود علی ‌بن ‌ابی‌طالب(ع) دین آزادی داشت و سعی می کرد دین جامعه را نیز آزاد کند. آزاد بودن دین علوی در بخش اندیشه از گزند وهم و خیال بود و در بخش انگیزه از آسیب شهوت و غضب. آن حضرت سعی می کرد این دین آزاد را با همین وضعبه جامعه معرفی کند لذا در عهدنامه‌ای که برای مالک هنگام اعزام به مصر مرقوم فرمود چنین نوشتند که: «فَإِن هذا الدیْنَ قَدْ کَانَ أَسِیْراً فِی أَیْدِی الْأَشْرَارِ یُعْمَلُ فِیْهِ بِالْهَوی وَ تُطْلَبُ بِهِ الدنْیَا» انسان در سایه دین کریم می‌شود، در سایه دین خلیفه خدا می‌شود و در سایه دین از عزت بهره دارد و مانند آن؛ این دین پیش از تصدی خلافت توسط وجود مبارک امیرالمؤمنین(ع) به اسارت رفته بود و برخی‌ها نگذاشتند دین در جامعه گسترش پیدا کند؛برخی‌ها دین را تحریف کرده و در جامعه منتشر کردند درست مثل همین وضعی که عرب اسبا کنونی مبتلاست و برخی‌ها دین را مصادره کردند یعنی با اینکه مسلمان اند اهل نماز و روزه‌اند ولی قرآن و سنت معصومین(ع) را آن طوری که مایل اند تفسیر می‌کنند و آن طوری که حق است تفسیر نمی‌کنند. گروه دیگری هم اصلاً نمی‌گذارند دین در جامعه رواج پیدا کند و دین را فسون و فسانه می‌دانند لذا از دین به عنوان افیون یاد می‌کنند و مانند آن که این دو خطر هر کدام به نوبه خود دین را به اسارت گرفته است لذا استکبار و صهیونیسم مانع ظهور دین هستند و شیوخ منطقه و مانند آن مانع برداشت صحیح از دین تفسیر صحیح دین و عمل صحیح به دین هستند نام علی :عدالت — راه علی :سعادت — عشق علی :شهادت ذکر علی :عبادت — فرارسیدن عید بزرگ ولایت، عید سعید غدیر خم و روز اکمال دین و اتمام نعمت الهی بر بندگان خدا و به عموم ملت مسلمان و ولایتمدار ایران تبریک و تهنیت عرض نموده، از خداوند منان مسئلت داریم ما را از متمسکین راستین به ولایت مولی‌الکونین امیرالمومنین علی علیه‌السلام محسوب فرماید. به روز غدیر خم از مقام لم یزلی به کائنات ندا شد به صوت جلی که بعد احمد مرسل به کهتر و مهتر امام و سرور و مولا علی ست علی (یا علی مدد)