فردگرایی افراطی؛ زنگ خطری برای سرمایه اجتماعی

به گزارش پیام خبر، محمدرضا جعفری با بیان اینکه در سال‌های اخیر نشانه‌هایی از کاهش حساسیت عمومی نسبت به مسائل اجتماعی دیده می‌شود، اظهار کرد: گاهی حوادث و مشکلاتی در اطراف ما رخ می‌دهد یا خانواده‌ای درگیر دشواری‌های جدی است، اما واکنش‌های اجتماعی مانند گذشته عمیق و اثرگذار نیست. این وضعیت بیش از آنکه ناشی از کمبود عاطفه انسانی باشد، نتیجه غلبه نگاه فردمحور بر نگاه جمع‌محور در جامعه است.

رئیس کمیته فرهنگی و مسئولیت اجتماعی هیئت ورزش‌های همگانی استان فارس افزود: توسعه پایدار بدون وجود سرمایه اجتماعی امکان‌پذیر نیست. سرمایه اجتماعی همان شبکه اعتماد، همکاری و احساس تعلق میان افراد جامعه است که حل مسائل عمومی را تسهیل می‌کند؛ در حالی که تمرکز صرف بر منافع فردی می‌تواند به تضعیف این سرمایه و افزایش شکاف‌های اجتماعی منجر شود.

رئیس کمیته فرهنگی و مسئولیت اجتماعی هیئت ورزش‌های همگانی فارس یکی از دلایل گسترش فردگرایی افراطی را شرایط زندگی مدرن دانست و گفت: فشارهای اقتصادی، رقابت‌های فشرده، مشغله‌های روزمره و حضور پررنگ فضای مجازی باعث کاهش تعاملات واقعی و چهره‌به‌چهره شده است؛ به‌گونه‌ای که بسیاری از افراد با صدها نفر در شبکه‌های اجتماعی ارتباط دارند اما از حال همسایه نزدیک خود بی‌خبرند.

جعفری در ادامه به نقش نهادهای فرهنگی، آموزشی، رسانه‌ای و ورزشی در تقویت همبستگی اجتماعی اشاره کرد و افزود: ورزش همگانی یکی از مهم‌ترین عرصه‌های تعامل اجتماعی است و برنامه‌هایی مانند پیاده‌روی‌های خانوادگی، فعالیت‌های داوطلبانه و رویدادهای جمعی می‌تواند حس تعلق اجتماعی، کار گروهی و مسئولیت‌پذیری را در جامعه تقویت کند.

وی همچنین بر نقش خانواده در تربیت اجتماعی تأکید کرد و گفت: آموزش همدلی، احترام به حقوق دیگران و مشارکت در امور جمعی باید از دوران کودکی در خانواده نهادینه شود و مدارس و دانشگاه‌ها نیز با تقویت فعالیت‌های گروهی می‌توانند نسل آینده را برای زندگی در جامعه‌ای مشارکت‌محور آماده کنند.

رئیس کمیته فرهنگی هیئت ورزش‌های همگانی فارس با اشاره به مسئولیت رسانه‌ها تصریح کرد: رسانه‌ها باید در کنار پرداختن به موفقیت‌های فردی، نمونه‌های موفق همکاری‌های اجتماعی، فعالیت‌های داوطلبانه و اقدامات خیرخواهانه را نیز برجسته کنند.

جعفری در پایان تأکید کرد: فردگرایی افراطی اگرچه در ظاهر یک انتخاب شخصی به نظر می‌رسد، اما در عمل مسئله‌ای اجتماعی است که پیامدهای آن همه افراد جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ از این رو تقویت فرهنگ مشارکت، همدلی و بازگشت به مفهوم «ما» برای آینده جامعه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.