مردم شیراز شایسته دریافت بهترین کیفیت در ارائه خدمات هستند

به گزارش پیام خبر، دکتر غلامحسن اسکندری، گفت: مشارکت مؤثر عموم مردم و کارشناسان در نحوه حکمرانی و چگونگی اداره کشور در سطوح مختلف، علاوه بر باور به نقش تعیین کننده تک تک افراد در اداره جامعه نیازمند ایجاد زیرساخت و روش های مشارکت جویی است.

عضو شورای اسلامی شهر شیراز اظهار کرد: همچنین ناکارآمدی روش‌های متداول دستگاه‌های ناظر بر کسی پوشیده نیست، این روش‌های بازرسی و نظارت عموما در موقعیتی پسینی نسبت به وقوع فعل یا ترک فعل‌های منجر به فساد یا تضییع حقوق عامه قرار دارد؛ در واقع این دستگاه‌ها همواره در حالت تعاقب و دستگیری بوده و کمتر در موقعیت پیشگیری هستند؛ از این‌رو جبران کامل بزه یا فساد یا هرآنچه در افواه عمومی به حیف و میل بیت‌‌المال معروف است، بعضا غیر ممکن یا با دشواری‌هایی همراه است.

وی گفت: لذا سال‌هاست که در حکمروایی‌های کارآمد تلاش شده از ابزارهایی در موقعیت پیشگیری و افزایش کارآمدی استفاده شود، این ابزارها بعضا چه به لحاظ مفهومی و چه به لحاظ کارکردی به صورت زنجیروار به هم وابسته است، سلسله مفاهیم شفافیت و تعارض منافع از این قبیل است.

اسکندری اظهار کرد: به بیان مختصر و ساده، شفافیت به عنوان حق اطلاعاتی عمومی تعبیری برای قابل رویت کردن فضاها و روابط حاکم بر مناصب و موقعیت‌های حکمرانی است، در مقیاس‌های ملی یا محلی؛ مفهوم شفافیت به نحو تمثیلی چنین بیان می‌کند که با نورگذر کردن دیوارهای کدر سابق، با در معرض دید قرار گرفتن عملکرد مسئولین، به نوعی نظارت بر نهادهای عمومی و دولتی، به عموم مردم واگذار شده و در نتیجه امور به صورت خود به خودی اصلاح می‌شود و وجود اطلاعات و تسهیل دسترسی عمومی به این اطلاعات اولین گام برای تحقق شفافیت است.

وی گفت: من با درک این مهم و تاثیر شفافیت بر عملکرد شهرداری و با توجه به رسالت نمایندگی مردم شریف شیراز در شورای اسلامی شهر، از بدو ورودم به شورا، شفافیت و حق دسترسی به اطلاعات را مطالبه کردم، به خصوص با توجه به اهمیت نیروی انسانی، شفافیت در حوزه مدیریت سرمایه انسانی را در اولویت قرار دادم.

عضو شورای اسلامی شهر شیراز متاسفانه تاکنون و با گذشت ماه‌ها از شروع این مطالبه به‌حق که هم در راستای وظایف نظارتی بنده و هم احقاق حقوق عامه است، هرچه بیشتر تلاش کردم بیشتر ناکام ماندم، به تجربه دریافتم هرجا که در مقابل شفافیت مقاومت می‌کنند و مانع روشن شدن موضعی یا موضوعی ممانعت می‌شوند، همان موضوع یا موضع موجب کژکارکردی و محل انباشت فساد و حیف و میل است.

وی گفت: طی مدت چند ماه اخیر اطلاعاتی به دستم رسید که از بی‌انضباطی مالی و مدیریتی گسترده طی سالیان اخیر در حوزه نیروهای انسانی حکایت دارد، چه در استخدام و نحوه بکارگیری و چه در انتصابات و ارتقای کارکنان و چه در پرداخت حقوق و دستمزد، اما از آنجا که اساسا قصد افشاگری نداشته و معتقدم با تحقق شفافیت، فضای افشاگری و مدیریت افکار عمومی هم از میان می‌رود، همچنان بر شفافیت شورا و شهرداری تاکید و پافشاری می‌کنم.

اسکندری اظهار کرد: این حق مردم شیراز است که شایسته‌ترین افراد در مناصب خدمت‌گزاری شما قرار گیرند و شما شایسته بهترین کیفیت در ارائه خدمت هستید، جوانان تحصیلکرده و باسواد شهرمان حق دارند از فرصت شغلی برابر برخوردار باشند، بارها با افراد میان‌سال و سالمند مواجه شدم که از بی‌کاری جوانانشان و تبعیض و پارتی‌بازی در استخدام شهرداری یا سایر نهادهای دولتی و عمومی شکایت داشته و حقیر جز اظهار شرمساری کاری از دستم ساخته نبود.

اسکندری گفت: مردم عزیز شیراز، اگر از وجود برخی ناکارآمدی‌ها نارحت و گله‌مندید، ریشه همه این بی‌کفایتی‌ها در سوءمدیریت منابع انسانی است که گوشه‌ای از آن عرض شد، من ادعا نمی کنم که همه این مسائل با شفافیت حل می‌شود اما مدعی هستم که دسترسی به اطلاعاتی که بارها از شهرداری مطالبه کردم به روشن شدن این موضع تاریک و هویدا شدن جزییات بیشتری از فساد و کژکارکردی‌ها کمک می‌کند و البته که هرچه بیشتر در برابر روشن شدن موضوع نیروی انسانی مقاومت می‌کنند، بیشتر بر درستی انتخاب و حساسیت و اولویتش واقف می‌شوم.

وی افزود: نباید از سایر وجوه مدیریت شهری نیز غافل شد، متاسفانه نگاهی طی سال های گذشته خدمت رسانی به مردم و توسعه شهری را مجموعه ای از پروژه های کلان مقایس تعریف کرده اند و بی توجه به هدف اصلی مدیریت شهری، شهر را با کارگاه ساختمانی اشتباه گرفته‌اند، از طرفی شورای شهر را نیز تبدیل به انجمن صنفی انبوه‌سازان و بسازبفروشان و پیمانکاران کرده‌اند، چنانکه که گویی به جای نمایندگی عموم مردم و دفاع از حقوق عامه، رسالتشان دفاع از حقوق هم‌صنفان خود (انبوه‌سازان و پیمانکاران) است.

اسکندری اضافه کرد: در بسیاری از کشورها نمایندگان شورای شهر و شهردار یا مدیران شهری برای پیشگیری از قرار گرفتن در موقعیت تعارض منافع، و مدیریت آن ملزم می‌شوند همراه با جزئیات اموال خود، محل درآمد و کسب‌وکار خود را نیز اعلام کنند، در برخی مواقع محدودیت‌های بسیار سخت‌گیرانه‌ای برای حضور برخی اصناف مثل پیمانکاران و انبوه‌سازان ایجاد شده تا مدیریت شهری به جولانگاه تامین منافع این افراد تبدیل نشده و منافع عمومی زیر نگاه‌های بولدوزری ایشان له نشود.

وی گفت: متاسفانه نه تنها این محذورات در اینجا مورد توجه قرار نمی‌گیرد بلکه این افراد با عوامفریبی خود را یا تکنوکرات یا افسران سازندگی جا می‌زنند، رسالت اخلاقی دانشمندان و دانشگاهیان و اصحاب رسانه است که این نگرانی‌ها و آسیب‌ها را فریاد زده و مانع از توفیق در همه‌گیری این فریب بزرگ شوند.

وی اضافه کرد: در رابطه با بافت تاریخی که اصولا جعل همچین عناوینی برای مهمترین بخش از شهر شیراز که آنچه از شیراز و آداب و رسوم و فرهنگ و هنر و حماسه در آن شنیدیم از آن مردمانی است که در همین محدوده 350 هکتاری زندگی می کردند، غلط و ره زن است و زمینه ساز خطاهای آتی در نحوه مواجهه و تصمیم گیری برای این پهنه شهری و توسعه های آتی آن است.

اسکندری گفت: وضعیت امروز این بخش از شهر شیراز که به تعبیر دقیق یکی از صاحب نظران لنگرگاه هویتی شهر است نتیجه تصمیمات سه دهه گذشته است، از نگاه های افراطی میراثی و رویکرد حفظ و صیانت که مانع از تجدید حیات مجدد آن همچون قرون گذشته شده است تا نگاه های عمران زده که بی توجه به ابعاد انسانی، اجتماعی و فرهنگی این پهنه ارزشمند با تخریب های گسترده آن، میراث های الهام بخش شهر را در معرض نابودی قرار داده است.

وی اضافه کرد: سهل انگاری نسبت به چگونگی انتقال طبیعی فرهنگ به نسل های آینده و جریان پیدا کردن عناصر هویتی در زندگی روزمره مردم شهر موجب اختلال در مسیر عادی تحولات اجتماعی شده است، متولیان امر تلاش دارند این نقصان را با اقدامات نمادین و پر سر و صدا و توسعه های بی ضابطه امکان مذهبی رفع کنند، از این رو بسیاری از طرح های سال های اخیر را می توان به این نوع مواجهه با مسائل پیچیده اجتماعی نسبت داد، در این موضوع هم ابهام، عدم شفافیت و به تبع آن عدم مشارکت مردم در تصمیم گیری و پاسخگو نبودن مانع از اصلاح تصمیمات و روند پر آسیب گذشته شده است.

اسکندری اظهار کرد: تهیه سند الگویی برای سیاستگذاری شهری در دهه پیش روی شیراز، ناشی از یک نوع نگاه و تبیین بود که در آن مقطع (انتخابات شورای شهر 1400) موجب تمایز اقدام ما شد.

وی افزود: آنچه ما به آن توجه داشتیم نگاه جامع به موضوع مدیریت شهری بر اساس ارزش های مورد نظر جامعه بود. این ارزش ها را فطری و مورد قبول اکثریت مطلق جامعه می دانیم. اعتقاد داشتیم هر گروه سیاسی و هر پیشنهادی برای صحنه انتخابات باید مشتمل بر ارائه دیدگاه های اصولی باشد. به این معنا که افراد و گروه ها، نظرات اساسی خود را درباره مردم، جامعه، حکومت و اداره امور بیان کنند.

اسکندری اضافه کرد: قبل از ورود به انتخابات شورای اسلامی شهر و به عنوان مقدمه ای واجب، نگاهی به وضعیت شیراز و مجلس محلی آن انداختیم، ناشی از تجارب و تاملات پیشین فهرستی از کلان مسئله ها که برای اصلاح جهت گیری ها و بهبود عملکردها و بازگرداندن شهر به مردم شهر، باید در اولویت قرار می گرفتند، تدوین شد.

وی گفت: در این سند بر اساس نگاه اصولی خود به انتخابات تلاش کردیم این باور را که نباید شهر را به ذائقه و سلیقه و تمایل افراد و گروه های ذینفع سپرد را جامه عمل بپوشانیم، در واقع می خواستیم بگوئیم هر فرد و گروهی که مدعی اداره شهر است ابتدای ورود به انتخابات، دیدگاه های اصولی و آسیب شناسی و رویکردها و جهت گیری های خود را اعلام کند و این حداقل حق مردم در نظام مردمسالاری دینی است؛ نباید این گونه باشد که در هر دوره شورای شهر عده ای از افراد با سلایق مختلف و توانمندی ها و ذائقه های متفاوت وارد جایگاه نمایندگی مردم شوند و سپس به کارهای مورد علاقه خودشان بپردازند.

عضو شورای اسلامی شهر شیراز افزود: سند الگویی برای سیاستگذاری شهری در دهه پیش روی شیراز پس از بیان مقدمه ای در خصوص جایگاه شهرها در ایران و جایگاه مدیریت شهری مشتمل بر شورای شهر و شهرداری، با بیان نظام ارزشی و توضیحی در این خصوص آغاز می شود.

وی گفت: تجربه بیش از 2 دهه شوراهای شهر نشان داده که این نهاد اسیر سرپنجه گروه های سیاسی بوده که توسط ذینفعان اقتصادی حمایت می شده اند و شهر صحنه تجلی درهم تنیدگی قدرت و ثروت است، در واقع شورا و شهرداری عموما و به طور اخص در شیراز، محل تلاقی و شکل گیری روابط قدرت و ثروت است، قدرت سیاسی که با تصرف موقعیت یک نهاد شورایی، به طبقه برخوردار اقتصادی و خصوصا طبقه به اصطلاح مستغلاتی سرویس ویژه می دهد و از طرفی برای تامین هزینه های فعالیت سیاسی خود از این طبقه سرویس می گیرد، در این میان با قدرت رسانه تلاش می کند معانی و ارزش های جامعه را دستکاری و متناسب با منافع طبقه خود دستخوش تغییر و قلب معنا کند.

اسکندری افزود: تهیه و تدوین سند الگویی برای سیاستگذاری شهری در دهه پیش روی شیراز گامی در مسیر تبدیل انتخابات به فرصت رشد جامعه بوده است، به این معنا که مردم بتوانند فارغ از قوت و ضعف های افراد در صحنه انتخابات، اولویت ها و ترجیحات مورد نظر آن ها را بشناسند و ارزیابی کنند.

وی گفت: صحنه انتخابات در نظام مردمسالاری دینی باید فرصتی برای امکان پذیر کردن و واقعی کردن نظارت مردم فراهم کند، بر این اساس کارگزاران و از جمله نمایندگان شورای اسلامی شهرها باید بر اساس ماموریت های مورد تفاهم با مردم، گزارش عملکرد بدهند، ماموریت یعنی تبیین، صورت بندی، اولویت شناسی و دستورکاری که کاندیداها و گروه های سیاسی قبل از انتخابات با مردم در میان می گذارند و بر اساس آن رای می گیرند.

اسکندری گفت: اگر گروهی و کاندیدایی بدون صورت بندی از مسائل و بدون سند روشن و دستورکار مشخص وارد صحنه انتخابات شود، ولو رای بیاورد و انبوهی از فعالیت های خود را هم به مردم گزارش دهد اصولا ماقبل ارزیابی است؛ زیرا مشخص نکرده و قراری با مردم نداشته است که چه ماموریتی را می خواهد انجام دهد و اکنون گزارش پیشبرد و تحقق کدام هدف را ارائه می کند!

وی گفت: در این نگاه، گزارش مسئولان، صرفا در چارچوب ماموریت های از پیش مشخص شده قابل قبول است و به «رشد» منتهی می شود؛ وگرنه گزارش اتلاف منابع است، یعنی به واقع در حال بیان این موضوع است که پول و اعتبارات و امکانات در اختیارش را در چه کارهایی هدر داده است. ممکن است این کارها، خوب هم باشند اما ربطی به ماموریت او ندارند و در واقع او میخواهد بفهماند که در دوره مسئولیتش بیکار نبوده است!

وی گفت: در انتخابات گذشته نیز در دسته بندی های مرسوم و شایع سیاسی قرار نگرفتم و تلاش کردم ضمن ارتباط مستقیم با توده های مردم از اقشار و سلایق مختلف به دور از چارچوب های جناحی موجود، دیدگاه های خود را مطرح کنم؛ تصور می کنم باید انتخابات شورای اسلامی شهر را به صحنه رقابت واقعی و جدی دیدگاه های متفاوت کارشناسی برای اداره هرچه مطلوب تر شهر تبدیل کنیم.

اسکندری گفت: اعتقاد دارم منازعات جناحی و قدرت طلبانه ای که در چند دوره اخیر بر فضای انتخابات شورای شهر حاکم بوده است نفع مردم را دنبال نکرده و مانع از حضور جدی و موثر مردم در صحنه انتخابات و نظارت و مشارکت آنان در روند اداره شهر بوده است، اینک فرصتی فراهم شده است که فارغ از دسته بندی های کلیشه ای و غیراصولی و غیردقیق و مردم گریز، به انتخابات نگاهی از جنس فرصت رشد داشته باشیم و امیدواریم موضوعات اساسی در حوزه اداره شهر و راه حل های اصولی برای حل مسائل را در صحنه انتخابات شاهد باشیم و بر اساس این دیدگاه ها مردم بتوانند حضور پررنگ و موثر در اداره شهر داشته باشند.