فرصت سازی برای نسل آینده؛ مسئولان از خواب بیدار شوند

به گزارش پیام خبر از اراک، هر بار که جوانان دختران و پسران را در پارک‌ها می‌بینم که بی‌هدف و بی‌برنامه پرسه می‌زنند، درگیر قلیان و سیگار، و گاه با رفتارهایی چون بدزبانی و بی‌توجهی به حرمت‌ها، ذهنم آشفته می‌شود. انگار نسلی را می‌بینم که در مسیر گم‌شده‌ای قدم می‌زند؛ نسلی که می‌توانست سرمایه‌ای برای آینده باشد، اما در غبار بی‌هدفی محو شده است.

بسیاری از جوانان امروز، به‌جای بهره‌گیری از دوران طلایی جوانی برای رشد، یادگیری و ساختن آینده، درگیر سرگرمی‌های سطحی و رفتارهای ناسالم شده‌اند؛ بی‌هدفی، بی‌برنامگی، و گاه بی‌تفاوتی نسبت به مسائل اجتماعی و دینی، در برخی از آنان دیده می‌شود. این وضعیت نه‌تنها نگران‌کننده، بلکه نشانه‌ای از بحران هویت و ضعف در تربیت فرهنگی و معنوی است.

با گسترش اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و جهانی‌شدن، ارزش‌ها و سبک زندگی‌ها به‌سرعت تغییر کردند و چیزی که قبلا بی‌برنامه یا بی‌هدف تلقی می‌شد، امروز نوعی جست‌وجوی فردی یا تجربه‌گرایی باشد؛ خیلی از جوان‌ها با بحران‌های اقتصادی، بیکاری، یا عدم دسترسی به آموزش باکیفیت مواجه‌ هستند که می تواند باعث سردرگمی یا بی‌انگیزگی شود.

نسل‌های مختلف، ارزش‌ها و اولویت‌های متفاوتی دارند چیزی که برای نسل قبلی "فرهنگ" بوده، برای نسل جدید "محدودیت" تلقی شود.

وظیفه مسئولان در قبال جوانان و نوجوانانی که بی‌هدف در پارک‌ها و خیابان‌ها پرسه می‌زنند و مهمترین کارشان سگ گردانی است، تنها به ارائه یک برنامه محدود نمی‌شود، بلکه باید بستری فراهم شود که این نسل بتواند استعدادها، علایق و توانایی‌های خود را کشف و شکوفا کند.

ایجاد مراکز فرهنگی، ورزشی و آموزشی با دسترسی آسان و رایگان، برگزاری دوره‌های مهارتی و کارگاه‌های خلاقانه، و فراهم کردن فرصت‌های مشارکت اجتماعی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند مسیر زندگی این افراد را از بی‌هدفی به سوی هدفمندی و رشد فردی تغییر دهد. همچنین، مسئولان باید با شناخت دقیق نیازها و دغدغه‌های نسل جوان، سیاست‌هایی اتخاذ کنند که حس تعلق، امید و انگیزه را در آنان تقویت کند و آنان را به عنوان سرمایه‌های انسانی آینده، در مسیر توسعه و پیشرفت جامعه هدایت کند.

در بسیاری از جوامع، به‌ویژه در کشور ما، بودجه‌های فرهنگی به‌عنوان یکی از ابزارهای مهم توسعه اجتماعی شناخته می‌شوند. این بودجه‌ها می‌توانند نقش کلیدی در ارتقای آگاهی، تقویت هویت ملی، و ایجاد فضای خلاقانه برای نسل جوان ایفا کنند. اما پرسشی اساسی مطرح است چرا با وجود اختصاص بودجه‌های قابل توجه به حوزه فرهنگ، سهم جوانان از این منابع ناچیز است؟

جوانان نه‌تنها آینده‌سازان کشورند، بلکه در حال حاضر نیز نقش فعالی در شکل‌گیری فرهنگ عمومی دارند. آن‌ها با ابزارهای نوین ارتباطی، هنر دیجیتال، موسیقی، فیلم، و شبکه‌های اجتماعی، فرهنگ را بازتعریف می‌کنند. اگر این انرژی خلاقانه هدایت و حمایت نشود، ممکن است به بی‌هویتی فرهنگی، سرخوردگی اجتماعی، یا گرایش به الگوهای ناسازگار با فرهنگ بومی منجر شود.

اگر فرهنگ را ستون اصلی توسعه پایدار بدانیم، نمی‌توانیم جوانان را در حاشیه نگه داریم. آن‌ها باید در مرکز تصمیم‌گیری‌های فرهنگی قرار گیرند، نه صرفاً به‌عنوان مخاطب، بلکه به‌عنوان خالقان و صاحبان فرهنگ آینده. وضعیت امروز برخی جوانان، حاصل مجموعه‌ای از عوامل فرهنگی، اجتماعی و تربیتی است. اما این وضعیت قابل اصلاح است، اگر با نگاه دلسوزانه، نه سرزنش‌گرانه، به آن نزدیک شویم. جوانان نیازمند هدایت، آموزش، و فرصت‌ هستند نه فقط انتقاد.

مسئولان باید با نگاهی واقع‌بینانه و مسئولانه، خود را از لاک بی‌خبری، بی‌تفاوتی و انفعال بیرون بیاورند و با درک عمیق‌تر از شرایط جامعه، به‌ویژه وضعیت جوانان، گام‌های مؤثری در مسیر سرمایه‌گذاری بر نسل آینده بردارند. امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه جدی به ظرفیت‌ها، استعدادها و نیازهای جوانان هستیم؛ چرا که آنان ستون‌های اصلی ساخت آینده‌ی این سرزمین‌اند.

سرمایه‌گذاری در حوزه‌های آموزش، اشتغال، سلامت روان، فرهنگ و فناوری برای جوانان نه‌تنها هزینه نیست، بلکه سرمایه‌گذاری‌ای هوشمندانه و بلندمدت برای اعتلای میهن عزیزمان است. بی‌توجهی به این نسل پویا، به‌منزله‌ی چشم‌پوشی از آینده‌ای روشن و پربار خواهد بود. مسئولان باید با برنامه‌ریزی دقیق، حمایت‌های عملی و ایجاد بسترهای مناسب، زمینه‌ی شکوفایی جوانان را فراهم کنند تا ایران فردا، با اتکا به نیروی انسانی توانمند و آگاه، در مسیر پیشرفت و توسعه گام بردارد.

انتظار می‌رود مسئولان با نگاهی واقع‌گرایانه و آینده‌محور، برنامه‌ریزی‌های کلان را بر اساس نیازهای نسل جوان تنظیم کنند. حمایت از طرح‌های نوآورانه، سرمایه‌گذاری در آموزش و ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار، از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند مسیر توسعه را هموار کنند.