دوشنبه, ۲۲ تیر ۱۴۰۵ | ۲۷ محرّم ۱۴۴۸ قمری | ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۶ میلادی
هدر بالا
  1. فرهنگ و ادب
سه شنبه, ۰۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ ۱۹:۳۲
زمان مطالعه: 3 دقیقه
با فرارسیدن نخستین روز اردیبهشت، فضای شیراز بار دیگر آکنده از یاد و نام شیخ اجل سعدی شیرازی شد و توجه‌ها به میراث ماندگار او در فرهنگ و ادبیات فارسی جلب شد. در همین پیوند، شهردار کلان‌شهر شیراز تأکید کرد که «اساس عالم مطلوب جز در سایه مهر، نوع‌دوستی و همدلی پی‌ریزی نمی‌شود» و میراث سعدی را «جهانی و ابدی» خواند.

به گزارش پیام خبر، در نخستین روز اردیبهشت، شیراز دوباره در فضایی آمیخته با عطر بهار و یاد استاد سخن، سعدی شیرازی، ایستاد تا ارزش‌های انسانی و میراث فرهنگی او را به‌عنوان بخشی از هویت جهان‌شمول خود یادآوری کند. در این پیوند، شهردار کلان‌شهر شیراز با گرامیداشت این روز تأکید کرد که «اساس عالم مطلوب جز در سایه مهر، نوع‌دوستی و همدلی پی‌ریزی نمی‌شود» و میراث سعدی را «جهانی و ابدی» دانست.
متن پیام محمدحسن اسدی، سکاندار مدیریت شهری، بدین شرح است:
به نام خدا
خیال در همه عالم برفت و بازآمد/ که از حضور تو خوش‌تر ندید جایی را
سری به صحبت این زائران فرود آور/ همین قَدَر که ببوسند خاک پایی را
آفتاب صبح یکم اردیبهشت‌ماه جلالیِ شیراز، هر سال به وقت دولت فرخنده شیخ اجل، سعدی شیرازی طلوع می‌کند و شیراز مینو‌تراز می‌رود که غرق در شکوفه‌های نارنج و یاس‌های شرقی، در آغوش بهار جا بماند و بدین طریق، شگفتی اردیبهشت شیراز آغاز می‌شود.
سعدی، این تافتهٔ جدابافتهٔ شاعران مشرق زمین، این یگانهٔ بی‌همتا، خدای ذوق فارسی و معرفت انسانی است.
سعدی، جهانی را مسحور زیبایی، کمال، عشق و تعادل ساخته و عالم چنان به او مشتاق و واله است که از آن روز که ذکرِ جمیلش بر بیاض پرنیان افتاد، نسخه‌های شفابخش کلامش را چون کاغذ زر، بر اقصی نقاط عالم می‌برند.
ما ایرانیان بیش از هفتصد سال است که دل‌بستهٔ اشعار و حکایات اوییم. به کلام شیرینش انس گرفته‌ایم. در هوای او زیسته‌ایم و به معرفت و مهر و صلح‌دوستی و فرهنگ فکری او اقبال یافته‌ایم.
اینجانب یکم اردیبهشت‌ماه، سالروز پاسداشت جناب شیخ اجل، سعدی شیرازی را گرامی می‌دارم و وامدار از کلام و اندیشهٔ سترگ او، این پیام که برآمده از فرهنگ ایران اسلامی ماست را به تمام جهان اعلام می‌کنم که: اساس عالم مطلوب پی‌ریخته نمی‌شود مگر در سایه مهر، نوع‌دوستی و همدلی.
بیانیه جهانی او بر آستانه و درگاه سازمان ملل که بنی‌آدم را اعضای یک پیکر و کالبد می‌داند، آشکارا نشان می‌دهد که سعدی تمام‌شدنی نیست و میراث او جهانی و ابدی است، به‌ویژه در زمانه‌ای که جهان به فهم این شاهکار او بیش از همیشه محتاج است.
سعدیا خوش‌تر از حدیث تو نیست/ تحفه‌ای روزگار اهل شناخت
آفرین بر زبان شیرینت/ کین همه شور در جهان انداخت

 

کد خبر 266585

 

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید